Zażalenie

Niedziela, 08 Listopad 2009 07:51 Wpisany przez envol.pl - Kredyty po ludzku.

Zażalenie
Sygn. akt xxx
Prokuratura rejonowa ustaliła na podstawie zeznań Rafała xxx:

• iż odbywałem staż w firmie xxx – nie odbywałem nigdy stażu w firmie xxx. Wnoszę o uzyskanie informacji z wiarygodnego źródła (Powiatowy Urząd Pracy).
• iż wszystkie programy, które napisałem powstały pod jego okiem i kierunkiem – stwierdzenie bardzo ogólne, Rafał xxx był moim bezpośrednim przełożonym lecz nie posiadał umiejętności programistycznych. Ponadto nie ma to wpływu, także analizowanie (choć bez umiejętności programistycznych jest to niemożliwe), na prawa autorskie oraz nie czyni go w żaden sposób autorem ani współtwórcą. Wnoszę o ustalenie programistycznych umiejętności Rafała xxx.
• iż, korzystanie przeze mnie z bibliotek programistycznych i programu do tworzenia programów (inaczej program nie może powstać) powoduje bezpodstawność moich roszczeń oraz powoduje, iż nie jestem autorem. Wnoszę o ustalenie kiedy dokładnie „program do tworzenia programu” został zakupiony przez firmę xxx. Czy prokuratura uznała by również za autora czy posiadacza praw autorskich osobistych jak i majątkowych producenta farby, którą maluje artysta, może sprzedawcę tej farby lub może nawet osobę, która dostarczyła do artysty bezpośrednio farbę?

Ponadto Rafał xxx zeznał, iż toczyły się cztery sprawy, w których domagałem się uznania okresu pracy na czarno jako pełnoprawnego okresu zatrudnienia oraz odszkodowania za zwolnienie z pracy (z winy pracodawcy) i że wszystkie cztery sprawy zakończyły się na korzyść firmy xxx – jest to nie prawda co do ilości i statusu spraw. Wnoszę o ustalenie jakie statusy posiadały sprawy z moim udziałem i firmy xxx w chwili składana przez Rafała xxx zeznań.
Rafał xxx dodał również, że wszystkie programy, nad którymi pracowałem posiadały istotne wady, choć programy te były już sprzedane – jak do tego ma się analizowanie i kierowanie moimi pracami programistycznymi przez Rafała xxx i dlaczego programy nieukończone i nieprzetestowane były sprzedawane? Wnoszę o ustalenie, które programy mają wady, czym są one spowodowane i kiedy zostały sprzedane. Wnoszę o ustalenie czy programy mojego autorstwa zostały przyjęte bez zastrzeżeń (w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, art. 13). Warto dodać, iż przedmiotem prawa autorskiego może być program komputerowy wadliwy, nieukończony a nawet nie spełniający żadnej funkcji.
Prokuratura rejonowa przyjęła również za prawdziwe stwierdzenie Rafała xxx, że firma xxx ma wszelkie prawa do podpisywania się pod moimi utworami i jest to zgodne z prawem –ale ustawa stanowi inaczej. Dlaczego uznano wyższość słów Rafała xxx nad ustawą?
Pominięto całkowicie podpisanie się z imienia i nazwiska przez Rafała xxx pod artykułem pt „przegląd współczesnych technik biometrycznych”
Prokuratura rejonowa poza przesłuchaniem Rafała xxx nie podjęła żadnych działań w celu ustalenia stanu faktycznego, choć już w chwili składania przeze mnie zeznań dowiedziałem się, iż zostanie powołany biegły do zbadania sprawy –dla czego z tego zrezygnowano i dla czego tak po prostu dano wiarę słowom Rafała xxx i uznano je za ważniejsze od ustawy? Nie wskazano również żadnych dokumentów poświadczających posiadanie praw autorskich przez firmę xxx. Dlaczego nie zabezpieczono wskazanych przeze mnie dowodów?

Wnoszę o podanie mi podstawy prawnej na jakiej uznano, iż czynu zabronionego nie popełniono, gdyż z ustawy wynika inaczej.

Pragnę przytoczyć najważniejsze fragmenty ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, która została zignorowana przez prokuraturę rejonową:

Art. 1. 1. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Art. 2. 1. Opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego.
Art. 8. 1. Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
2. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Art. 12. 1. Jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.
Art. 13. Jeżeli pracodawca nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy od dostarczenia utworu o jego nieprzyjęciu lub uzależnieniu przyjęcia od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony mogą określić inny termin.
Art. 16. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i nie podlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:
1)  autorstwa utworu,
2)  oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo,
3)  nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania,
4)  decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności,
5)  nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.
Art. 17. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.
Art. 41. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1)  autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy,
2)  nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.
2. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej "licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione.
3. Nieważna jest umowa w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości.
4. Umowa może dotyczyć tylko pól eksploatacji, które są znane w chwili jej zawarcia.
Art. 52. 1. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu.
2. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przejście autorskich praw majątkowych nie powoduje przeniesienia na nabywcę własności egzemplarza utworu.
3. Nabywca oryginału utworu jest obowiązany udostępnić go twórcy w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania prawa autorskiego. Nabywca oryginału może jednak domagać się od twórcy odpowiedniego zabezpieczenia oraz wynagrodzenia za korzystanie.
Art. 53. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
Art. 55. 1. Jeżeli zamówiony utwór ma usterki, zamawiający może wyznaczyć twórcy odpowiedni termin do ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie może od umowy odstąpić lub żądać odpowiedniego obniżenia umówionego wynagrodzenia, chyba że usterki są wynikiem okoliczności, za które twórca nie ponosi odpowiedzialności. Twórca zachowuje w każdym razie prawo do otrzymanej części wynagrodzenia, nie wyższej niż 25% wynagrodzenia umownego.
2. Jeżeli utwór ma wady prawne, zamawiający może od umowy odstąpić i żądać naprawienia poniesionej szkody.
3. Roszczenia, o których mowa w ust. 1, wygasają z chwilą przyjęcia utworu.
4. Jeżeli zamawiający nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy od dostarczenia utworu o jego przyjęciu, nieprzyjęciu lub uzależnieniu przyjęcia od dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim terminie, uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony mogą określić inny termin.
Art. 64. Umowa zobowiązująca do przeniesienia autorskich praw majątkowych przenosi na nabywcę, z chwilą przyjęcia utworu, prawo do wyłącznego korzystania z utworu na określonym w umowie polu eksploatacji, chyba że postanowiono w niej inaczej.
Art. 74. 1. Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
2. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
3. Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.
4. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
1)  trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego,
2)  tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała,
3)  rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.
Art. 115. 1. Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
2. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie albo publicznie zniekształca taki utwór, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie.
3. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub ust. 2 narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 191, art. 86, art. 94 ust. 4 lub art. 97, albo nie wykonuje obowiązków określonych w art. 193 ust. 2, art. 20 ust. 1-4, art. 40 ust. 1 lub ust. 2,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 116. 1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.
4. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 117. 1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu rozpowszechnienia utrwala lub zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 118. 1. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot będący nośnikiem utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu rozpowszechnianego lub zwielokrotnionego bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom nabywa lub pomaga w jego zbyciu albo przedmiot ten przyjmuje lub pomaga w jego ukryciu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 5.
3. Jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności sprawca przestępstwa określonego w ust. 1 lub 2 powinien i może przypuszczać, że przedmiot został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

W przypadku ponownego zignorowania sprawy będę zmuszony odwoływać się do skutku oraz prosić o interwencję Helsińską Fundację Praw Człowieka (ignorowanie moich praw przewidzianych w konstytucji i ustawach jest ich łamaniem).